حرکت قوسی و حرکت به طرفین دو نوع حرکت دوربین هستند که می توانند به گرفتن صحنه های متفاوت به تصویر بردار کمک کند. حرکت قوسی که با نام آرک (arcing) و حرکت به طرفین با نام تراکینگ (Tracking)  شناخته می شوند، حرکات ساده ای هستند می‌توانند تاثیر زیادی بر روی تصاویر گرفته شده و زیبایی کار داشته باشند. البته خب با صبر و تمرین مداوم باید این مهارت ها افزایش یافته و به صورت حرفه ای اعمال شوند. زیرا همانند سایر مهارت ها در تصویر برداری انجام ناشیانه ی آن می تواند ایراداتی داشته و کیفیت کار را پایین بیاورد.

حرکت قوسی و حرکت به طرفین و روش های مختلف آن

حرکت قوسی و حرکت به طرفین دو معقوله ای هستند که به هم مربوط اند. بدین معنا که هر کدام از آنها نوعی حرکت دوربین هستند که هر کدام کارایی و کاربرد خاص خود را در تصویر برداری دارند. حرکت خرچنگی یا همان تراکینگ زمانی رخ می دهد که دوربین در عرض صحنه حرکت کند. در این حالت به نظر می رسد که افراد یا اشیا به ترتیب و در فواصل مختلف از کار یکدیگر رد می شوند. سرعت این رویداد با بیشتر شدن فاصله اشیا موجود در صحنه کمتر می شود. این فرایند می تواند بر برداشت بیننده از عمق صحنه تاثیر بگذارد و او را دچار خطا سازد. این خطا زمانی تشدید می یابد که عناصر موجود در صحنه مثل ستون، درخت و یا هر چیز دیگری حالت عمودی داشته باشند. اگر این حرکت به موازات فرد یا شی متحرکی و همچنین همراه با خروج اجزای مختلف صحنه از پس زمینه انجام شود باعث می شود تا سرعت حرکت بیشتر از واقعیت آن به نظر برسد. برای انجام چنین حرکتی می توان از ابزار های مختلف همچون گردونه ها استفاده کرد. این گردونه ها انواع و عملکرد های مختلفی دارند. برخی از آنها با چرخش جانبی تمامی چرخ های خود تراکینگ می کنند که به این عمل حرکت خرچنگی نیز گفته می شود. برخی دیگر از گردونه ها نیز فقط با یک مجموعه چرخ هدایت می شوند، همانند حالتی که در بازوی کرین مشاهده می شود، این نوع گردونه در عرض صحنه به صورت مستقیم حرکت می کند و کلگی آن به پهلو می چرخد.

این را هم بخوانید:
نکات مهم قبل از شروع تصویربرداری

حرکت دوربین به طرفین و قوسی

اما حرکت قوسی یا آرکی به صورت دایره ای انجام می گیرد، به این صورت که دوربین با صورت دایره ای بسته به دور هدف مورد نظر می چرخد. این روش مزایای فراوانی دارد و با استفاده از آن می توان ترکیب بندی را اصلاح کرد. مثلا اگر شی یا فردی در مسیر چیز دیگری در صحنه با این کار زاویه دید عوض شده و می توان ترکیب بهتری از صحنه را مشاهده کرد. همچنین می توان هدف مورد نظر در تصویر برداری را از نقطه متفاوتی مشاهده کرد. یعنی می توان زوایای دید متعددی از یک موضوع خلق کرد. مثلا برای دیدن زوایای هر طرف یک شی مثل کمد، مجسمه، یک فرد یا هر چیزی می توان از این روش استفاده کرد.

حرکت قوسی و مشکلات آن

حرکت قوسی و همچنین حرکت جانبی گاها با برخی مشکلات نیز مواجه می شوند. مثلا برخی از گردونه ها حرکت بسیار روان و راحتی دارند. این روان بودن حرکت خود نوعی مشکل ساز است چرا که کنترل دوربین را دشوارتر می کند. در این حالت ممکن است حرکت تراکینگ همراه با لرزش و خطا انجام گیرد. همچنین برخی گردونه ها و پایه های ستونی هنگام حرکت دوربین به زحمت حرکت کرده و باید آنها را هل داد. چنین حالتی نیز برای تصویر بردار خسته کننده بود و علاوه بر این، تمرکز بر روی ترکیب بندی و وضوح تصویر در چنین حالتی دشوار می شود و ممکن است حتی به نفر بعدی هم جهت کمک نیاز داشته باشید. تمامی این موارد فیلم برداری را با مشکل مواجه می سازند. البته خود در صورتی که ارتفاع پایه حداکثر یا حداقل باشد به یک دستیار نیاز خواهید داشت. اما همانطور که قبلا گفتیم، این نوع تصویر برداری ها معمولا زیاد مورد نیاز نیستند و فقط برای تنوع یا نشان دادن حالات خاصی مورد استفاده قرار می گیرند.

این را هم بخوانید:
نقش فوکوس تصویر در فیلمبرداری

نکات مهمی از حرکت دوربین به روش آرکی

نکته مهمی که باید به خاطر داشته باشید این است که پایه های بزرگی مثل کرین روی ریل تراولینگ و حرکت خرچنگی در عرض صحنه بیشتر از هر چیزی به فضا و زمان نیاز دارند. در صورت نبودن فضای کافی شاید انجام حرکات آرکی و تراکینگ عملا شدنی نباشد و نتوان به حد کافی از آنها بهره برد. پس بهتر است قبل از استفاده از آنها فضای فیلمبرداری خود را به خوبی شناخته و بهترین انتخاب را برای آن داشته باشید.

از این که در پستی دیگر از آموزش فیلمبرداری با رسانه فارسی همراه ما بودید از شما سپاس گذاریم